هر آنچه که باید از داروهای ضد اسید معده یا آنتی اسیدها بدانید

هر آنچه که باید از داروهای ضد اسید معده یا آنتی اسیدها بدانید

آنتی اسیدها یا داروهای ضد اسید معده دسته ای از داروها هستند که اسید معده را خنثی می کنند. آنها حاوی موادی مانند آلومینیوم ، کلسیم ، منیزیم یا بی کربنات سدیم هستند که به عنوان بازها (قلیایی ها) برای مقابله با اسید معده عمل کرده و pH آن را خنثی می کنند. pH ، اندازه گیری غلظت یون های هیدروژن در یک محلول است و این میزان اسیدی یا قلیایی بودن آن محلول را تعیین می کند و از 1 تا 14 متغیر است ، pH زیر 7 اسیدی ، 7 خنثی و بالای 7 قلیایی است. pH طبیعی اسید معده در محدوده 1.5تا 3.5 است. در این مقاله ” هر آنچه که باید از داروهای ضد اسید معده یا آنتی اسیدها بدانید “، من امیر حسین سامان، به بررسی آنتی اسیدها یا داروهای ضد اسید معده می پردازم.

داروهای ضد اسید معده برای چه کاری استفاده می شوند؟

از داروهای ضد اسید معده برای تسکین علائم ریفلاکس معده، سوزش معده یا سوهاضمه استفاده می شود. با خنثی سازی اسید معده، آنتی اسیدها علائمی مانند سوزش در ناحیه قفسه سینه یا گلو ناشی از ریفلاکس اسید، طعم تلخ دهان، سرفه خشک مداوم، درد هنگام دراز کشیدن را تسکین می دهند. آنتی اسیدها متفاوت از سایر گیرنده های اسید مانند مسدود کننده های گیرنده H2 و مهار کننده های پمپ پروتون (PPI) عمل می کنند.

داروهای ضد اسید معده چگونه کار می کنند؟

در داروهای ضد اسید معده ترکیبی از نمک های کلسیم، منیزیم و آلومینیوم به عنوان مواد فعال مورد استفاده قرار می گیرند. این داروها، اسید درون معده رو خنثی می کنند. آنها همچنین پپسین(آنزیمی که در هضم پروتئین نقش دارد) را مهار می کنند. پپسین در همکاری با هیدروکلریک اسید در معده، شرایطی اسیدی را برای هضم غذا فراهم می کنند. برخی از آنتی اسیدها یک ماده کف کننده به نام آلژینات دارند که در بالای محتوای معده شناور است و از تماس اسید با مری جلوگیری می کند.

داروهای ضد اسید معده

آنتی اسیدها معمولاً به اشکال دارویی زیر وجود دارند:

  • مایع
  • آدامس یا قرص جویدنی
  • قرصی که برای نوشیدن در آب حل می شوند

مواردی که باید به آن توجه کرد

آنتی اسیدها به طور معمول برای بیشتر افراد بی خطر هستند. با این حال، افرادی که شرایط پزشکی خاصی دارند باید قبل از مصرف برخی از آنتی اسیدها که حاوی هیدروکسید آلومینیوم و کربنات منیزیم هستند، با پزشک خود مشورت کنند. به عنوان مثال، افرادی که  مبتلا به نارسایی قلبی هستند برای کاهش تجمع مایعات ممکن است  محدودیت جذب سدیم داشته باشند که داروهای ضد اسید معده اغلب حاوی مقدار زیادی سدیم هستند.

افرادی که مبتلا به نارسایی کلیه هستند ممکن است پس از مصرف آنتی اسیدها، در آنها تجمع آلومینیوم صورت بپذیرد، که می تواند منجر به بروز سمیت آلومینیوم شود. افرادی که نارسایی کلیوی دارند، در حفظ تعادل الکترولیت ها دچار مشکل هستند. تمام آنتی اسیدها حاوی الکترولیت هستند که می توانند این مشکل را حادتر کند.

مصرف آنتی اسیدها در دوران بارداری

سوزش معده در دوران بارداری معمول است، به ویژه هنگامی که رحم به معده فشار می آورد. این فشار می تواند اسید معده را به سمت بالا و مری آورد  و باعث بروز سوزش معده شود. زنان باردار باید در دوران بارداری با احتیاط از داروهای ضد اسید استفاده کنند. آنها باید از داروهای ضد اسید حاوی بی کربنات سدیم که می تواند بر روی سلامت جنین تأثیر بگذارد، خودداری کنند. با این حال، محصولات حاوی کربنات کلسیم در دوران بارداری بی خطر است. زنانی که باردار هستند نباید از داروهای ضد اسید حاوی آسپرین استفاده کنند.

مصرف داروهای ضد اسید معده در کودکان

ریفلاکس اسید در کودکان می تواند دلایل مختلفی داشته باشد، از جمله، تاخیر در رشد و چاقی. مهم است که کودکان با علائم ریفلاکس، برای تشخیص به پزشک مراجعه کنند.

عوارض جانبی آنتی اسیدها

عوارض جانبی ناشی از آنتی اسیدها نادر است. با این وجود، حتی اگر از آنها مطابق دستورالعمل استفاده کنید، باید مراقب باشید. برخی از افراد هنگام مصرف داروهای ضد اسید ممکن است عوارض جانبی را تجربه کنند. این اثرات معمولاً با موارد خاصی همراه هستند. بنابراین، ممکن است با روی آوردن به مارک تجاری دیگر، عوارض جانبی را کاهش داده یا از بین برد. عوارض جانبی مرتبط با برخی از آنتی اسیدها شامل موارد زیر هستند.

  • اسهال: آنتی اسیدهایی که حاوی منیزیم هستند
  • یبوست: آنتی اسیدهایی که حاوی کلسیم یا آلومینیوم هستند
  • بسیاری از آنتی اسید هایی که حاوی آلومینیوم هستند از جذب مواد معدنی برای استخوان ها جلوگیری می کنند
  • احتباس مایعات یا آلکالوز: آنتی اسیدهایی که حاوی بی کربنات سدیم هستند

در مورد خطرات مرتبط با آنتی اسیدهای حاوی آسپرین، خطر خونریزی جدی با این محصولات وجود دارد، به خصوص برای افرادی که 60 سال سن دارند و کسانی که سابقه زخم معده یا مشکلات خونریزی دارند بیشتر است.

تداخلات دارویی

آنتی اسیدها می توانند بر جذب سایر داروها تأثیر بگذارند. گاهی اوقات، فرد می تواند با مصرف داروهای ضد اسید در زمان دیگری، این مشکل را برطرف کند. اگر موارد زیر در شما وجود دارد قبل از مصرف منظم آنتی اسید با پزشک خود مشورت کنید.

  • فشار خون بالا ، بیماری کلیوی یا بیماری قلبی
  • رژیم کم سدیم
  • داروهای خاصی را روزانه مصرف می کنید
  • در حال حاضر کلسیم مصرف می کنید
  • سنگ کلیه

علاوه بر این، داروهای ضد اسید حاوی آسپرین می تواند برای افرادی که داروهای زیر را مصرف می کنند خطرناک باشد:

  • داروهای رقیق کننده خون ، مانند وارفارین
  • استروئیدها
  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن و ناپروکسن

مواردی که باید از خوردن آنها خودداری کرد

داشتن اضافه وزن و اواخر شب، غذا خوردن می تواند علائم ریفلاکس اسید را بدتر کند. همچنین موارد زیر نیز به تشدید این امر کمک می کند.

  • غذاهای سرخ شده و چرب
  • غذاهای اسیدی، مانند لیمو و گوجه فرنگی
  • شکلات
  • الکل
  • نعناع تند(فلفلی)

چه موقع باید آنتی اسیدها را مصرف کرد؟

افراد می توانند از داروهای ضد اسید برای تسکین سوزش معده یا سوهاضمه استفاده کنند. اگر کسی هر روز به آنتی اسید احتیاج دارد، باید به پزشک مراجعه کند، زیرا ممکن است یک بیماری زمینه ای مانند بیماری ریفلاکس معده داشته باشد. همیشه قبل از مصرف داروهای آنتی اسید، دستورالعمل آن را بخوانید، زیرا انواع مختف آنتی اسیدهای حاوی مواد فعال مختلف وجود دارد. آنتی اسیدهای حاوی کربنات کلیسم را می توان برای تسکیل علائم اسید معده مصرف کرد. آنتی اسیدهایی که حاوی هیدروکسید آلومنیوم هستند، بهتر است بعد از غذا و هنگام خواب مصرف شوند.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم

افزایش علایم اسید معده می تواند درمان آن را بدتر کند. کالج گوارش آمریکا توصیه می کند، اگر فرد هفته ای دو بار یا بیشتر از داروهای ضد اسید معده بدون نسخه ی پزشک استفاده می کند، به پزشک مراجعه کند. پزشک ممکن است بیماری فرد را رفلاکس معده یا GERD تشخیص دهد. در این شرایط اسفنکتر مری اجازه می دهد که اسید معده به مری بریزد. علایم GERD شامل موارد زیر است:

  • سوزش معده
  • حالت تهوع
  • بوی بد دهان
  • مزه اسیدی در دهان
  • درد یا سوزش در قفسه سینه یا معده
  • مشکلات بلع
  • استفراغ
  • آسیب به دندانها
  • مشکلات تنفسی

پزشکان معمولاً مهار کننده های پمپ پروتون برای درمان ریفلاکس تجویز می کنند که گاهی اوقات می تواند منجر به بیماری های جدی تر از جمله سرطان شود. اگر فردی در خانواده به سرطان مری، سرطان معده یا مدت طولانی است که با ریفلاکس معده زندگی می کند، باید در زمان مراجعه پزشک، به پزشک خود اطلاع دهید.

فردی که این علائم را دارد باید فوری به پزشک مراجعه کند:

  • مقادیر زیادی استفراغ کند
  • استفراغ سبز یا زرد باشد، حاوی خون باشد، یا شبیه پوست قهوه باشد
  • مشکلات تنفسی یا بلع
  • احساس درد در دهان یا گلو هنگام غذا خوردن

هشدار جدی: مقالاتی که در آنچه منتشر می شوند صرفا جهت آگاهی شما و آموزش در مورد موضوع مربوطه می باشد و در صورت بروز مشکل نباید به عنوان مرجع تصمیم گیری شما در نظر گرفته شود و مراجعه به پزشک متخصص الزامی می باشد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *